Wat is de vergroting van een elektronenmicroscoop in het algemeen?
De vergroting van een microscoop verwijst naar het product van de vergroting van het oculair en de objectieflens, die de lengte of breedte van het objectiefbeeld vergroot. Als de vergroting van het oculair bijvoorbeeld 10 keer is, is de vergroting van de objectieflens 40 keer en de vergroting van de microscoop 10 x 40 x 400 keer
Er zijn twee concepten van totale vergroting: het ene is optische vergroting en het andere is digitale vergroting (digitale vergroting is alleen van toepassing bij het aansluiten van beeldapparatuur).
1. Optische vergroting verwijst naar de vergroting waarbij we een object in het oculair van een microscoop waarnemen. De berekeningsmethode voor optische vergroting is relatief eenvoudig, namelijk het veelvoud van de objectieflens vermenigvuldigd met het veelvoud van het oculair.
Bij het berekenen van de vergroting van een stereomicroscoop is het doel van een stereomicroscoop met continu variabele vergroting gewoonlijk 0.7-4,5 keer. In het geval van een 10x oculair is de totale vergroting van deze microscoop 7-45 keer.
De berekening van biologische microscopen en metallografische microscopen is eenvoudiger. De algemene objectiefconfiguratie is 4x, 10x, 40x, 100x, terwijl de conventionele oculairconfiguratie 10x is. Daarnaast zijn er 16x, 20x, etc. De totale vergroting kan worden verkregen door de vergroting van het oculair en objectief afzonderlijk te vermenigvuldigen.
2 digitale vergroting
Digitale versterking verwijst naar de vergroting van een beeld dat op een extern apparaat wordt weergegeven. Momenteel is een gebruikelijke methode op de markt het gebruik van een microscoop met drie lenzen, die via een CCD-apparaat op een computer, monitor of televisie is aangesloten voor beeldobservatie, om oogvermoeidheid te verminderen en het delen met anderen te vergemakkelijken.
