Waarom kunnen kleinere dingen niet worden gezien met een lichtmicroscoop?
Een microscoop is een optisch instrument dat bestaat uit een lens of een combinatie van meerdere lenzen, waarmee kleine objecten kunnen worden vergroot tot beelden die mensen met het blote oog kunnen zien. Sinds de uitvinding van de microscoop in de 17e eeuw heeft hij biologen en medische wetenschappers krachtig geholpen bij het ontdekken van bacteriën en micro-organismen. De huidige optische microscoop kan objecten tot 1500 keer vergroten, en zelfs hele kleine cellen, bacteriën, virussen en andere objecten zijn duidelijk te zien onder de microscoop.
Maar zelfs de ogenschijnlijk krachtige lichtmicroscoop heeft zijn grenzen. Omdat de microscopische wereld oneindig is, hebben zeer kleine substanties ook kleinere componenten, en optische microscopen kunnen alleen dingen zien die groter zijn dan 0.2 micron. Als je kleinere dingen wilt observeren, kan het niets. Waarom is dit?
Het blijkt dat licht ook een soort golf is, met een golflengte van 0,4 micron. Als het tijdens de voortplanting iets tegenkomt dat kleiner is dan de helft van zijn golflengte, gaat het direct rond. Deze situatie wordt diffractie van licht genoemd. Onder een optische microscoop, als het licht eenmaal is afgebogen, zal het licht enkele extreem kleine cirkels of bogen worden en kunnen we slechts een paar vage vlekken zien, maar niet de specifieke omtrek van het object. Hierdoor is optische microscopie sinds de 19e eeuw grotendeels ongewijzigd gebleven.
Dus als je nog kleinere dingen wilt zien, moet je je wenden tot de elektronenmicroscoop.
