Toepassing van gasdetectoren bij milieumonitoring om te helpen bij de ontwikkeling van slimme steden
Als veel mensen denken aan alle veiligheidsuitrusting die een gewone werknemer dagelijks draagt, denken ze aan veiligheidshelmen, valbeveiligingsapparatuur, handschoenen, veiligheidsbrillen en oordopjes. In de beveiligingsbranche worden deze artikelen persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM's) genoemd. Als u rondloopt op de werkplek, het magazijn of de fabriek, ziet u veel herinneringen en borden met de tekst 'Draag persoonlijke beschermingsmiddelen', 'Vergeet persoonlijke beschermingsmiddelen niet' en 'Persoonlijke beschermingsmiddelen nodig'. Al deze signalen zijn belangrijke herinneringen aan de gevaren die deze werkomgevingen met zich meebrengen. Valbeveiliging kan bijvoorbeeld (indien correct gebruikt) werknemers beschermen tegen mogelijke dodelijke ongevallen.
Ik heb echter slecht nieuws over gasdetectie. Gasdetectoren zijn geen persoonlijke beschermingsmiddelen. De gasdetector beschermt u niet echt tegen schade, maar stelt u eerder in staat de atmosferische omstandigheden te begrijpen. Deze bescherming komt voort uit de juiste omgang met informatie. Denk er eens over na: als er een hoge concentratie H2S is, zal de gasdetector dan magische bellen in uw ademhalingsgebied genereren? Vermindert de gasdetector op enigerlei wijze de vluchtigheid van explosieve omgevingen? Met het toenemende gebruik van gasdetectoren in industriële omgevingen hopen mensen steeds vaker dergelijke apparatuur te ‘vereenvoudigen’ tot een ander type persoonlijke beschermingsuitrusting die aan de eisen voldoet. Een verkeerd begrip van de basisprincipes en het gebruik van dit apparaat kan fataal zijn.
Dus wat is de voorgestelde oplossing? We moeten beginnen met het bespreken van gasdetectie als persoonlijk veiligheidsmiddel. We moeten meer leren over het onderhoud van apparatuur (bumptests en kalibratie). We moeten meer leren over het juiste gebruik van gasdetectoren (kennen de lezers van dit artikel de 2 bij 2-regel voor monstername op afstand?). We moeten een beter inzicht krijgen in hoe mensen deze detectoren gebruiken en handelen wanneer ze een alarm afgeven.
Houd er rekening mee dat de kern van een gasdetector een gassensor is, die gevaren kan detecteren die niet door de huidige menselijke organen (ogen, neus, oren) kunnen worden gedetecteerd. Ze brengen informatie over naar het menselijk brein, waar passende maatregelen worden genomen. De echte bescherming zit in je oren en ogen, niet in een stukje hardware, met piepjes en flitsen in je handen. Vergeet niet om een meer alomvattende benadering van gasdetectieplannen te hanteren, en vergeet niet dat het in het algemeen menselijk gedrag en handelingen (voor en tijdens gebeurtenissen) zijn die levens redden. Deze gedragingen en acties zijn gebaseerd op passende training over de moeilijk te negeren feiten van het gebruik van gasdetectie.
