Leer onderscheid te maken tussen verschillende anemometers
Anemometermetingen ter plaatse zijn hoofdzakelijk verdeeld in drie typen op basis van het principe: drukverschiltype, waaiertype en hetebaltype
De drukverschilmethode is een klassieke methode voor het meten van de stroomsnelheid in de vloeistofmechanica, die voornamelijk afhankelijk is van pitotbuizen en drukverschilmeters om de dynamische druk te meten, en vervolgens de stroomsnelheid berekent op basis van de Bernoulli-vergelijking. De voordelen van deze methode zijn een lage detectielimiet en een hoge gevoeligheid, maar de eis voor uniformiteit van het convectieve veld is hoog. Bij metingen in de omgeving is het gemakkelijk om onnauwkeurig te zijn vanwege een ongelijkmatig stromingsveld. Daarom wordt de drukverschilmethode vooral gebruikt om de windsnelheid in kanalen te meten.
Het belangrijkste principe van het hete bal-type is dat de sonde op een constante temperatuur wordt ingesteld en dat lucht die door de sonde stroomt warmte afvoert. Op dit punt wordt de sonde verwarmd tot de ingestelde temperatuur en tijdens dit proces worden elektrische signalen door het instrument verzameld en op basis hiervan omgezet in windsnelheid. De voordelen van deze methode zijn hoge gevoeligheid, groot bereik en aanpassingsvermogen aan omgevingsmetingen. Het nadeel is dat de platinadraad die de hete bal in de sonde verbindt relatief kwetsbaar is, en als deze niet voorzichtig is tijdens het gebruik, kan deze gemakkelijk schade aan de sonde veroorzaken en niet worden gerepareerd. Momenteel is de binnenlandse hetebol-anemometer nog steeds een ouderwetse anemometer, en het Air Conditioning Institute van het Construction Research Institute beschikt over een geavanceerdere alternatieve technologie, waarbij de hete bal wordt vervangen door een keramische hete kolom, die veel sterker is dan de hete bal.
Het waaiertype is voornamelijk afhankelijk van de wind om de waaier te laten draaien, waardoor elektromagnetische signalen worden gegenereerd voor metingen. Het voordeel van deze methode is dat het instrument relatief duurzaam is en vaak wordt gebruikt voor langetermijnmetingen. De driekops-anemometer die bij meteorologische waarnemingen wordt gebruikt, deelt ook hetzelfde principe, maar het nadeel is dat de gevoeligheid enigszins slecht is.
Windsnelheidsinstrumenten behoren tot de categorie meetinstrumenten voor veiligheidsbescherming en milieumonitoring en zijn verplichte kalibratiemeetinstrumenten zoals bepaald door de Chinese metrologiewet. Veiligheidseisen voor het gebruik van windmeters:
1. Als de windmeter tijdens gebruik een abnormale geur, geluid of rook afgeeft, of als er vloeistof in de binnenkant van de windmeter stroomt, schakel hem dan onmiddellijk uit en verwijder de batterij. Anders bestaat het risico op een elektrische schok, brand en schade aan de windmeter.
2. Stel de sonde en de anemometerbehuizing niet bloot aan regen. Anders bestaat er risico op elektrische schokken, brand en persoonlijk letsel.
3. Raak het interne sensorgedeelte van de sonde niet aan.
4. Als de windmeter langere tijd niet wordt gebruikt, verwijder dan de interne batterij. Anders kan de batterij vloeistof lekken, waardoor schade aan de windmeter ontstaat.
5. Plaats de windmeter niet op plaatsen met hoge temperaturen, vochtigheid, stof en direct zonlicht. Anders zal dit schade aan interne componenten of verslechtering van de prestaties van de anemometer veroorzaken.
6. Gebruik geen vluchtige vloeistoffen om de windmeter af te vegen. Anders kan dit vervorming en verkleuring van de behuizing van de anemometer veroorzaken. Als er vlekken op het oppervlak van de windmeter zitten, kunt u een zachte stof en een neutraal schoonmaakmiddel gebruiken om deze af te vegen.
7. Laat de windmeter niet vallen en druk er niet zwaar op. Anders zal dit een storing of schade aan de windmeter veroorzaken.
8. Raak het sensorgedeelte van de sonde niet aan terwijl de anemometer is opgeladen. Anders zal dit de meetresultaten beïnvloeden of schade aan het interne circuit van de anemometer veroorzaken.
